අරුංගල්

                     පුස් කන අකුරු

      "කියවීම මිනිසා සම්පූර්ණ කරයි."

         මෙම කියමන අසා නොමැති කෙනෙක් නොමැති තරම් සුලභය. මෙතුළින් කියවෙන්නේ පොත් පත් කියවීම තුළින් මිනිසෙකු සම්පූර්ණ පුද්ගලයෙකු බවට පත්කරන බවයි. එනම් පොත පත වල මහා දැණුම් සම්භාරයක් අන්තර්ගතව පවත්නා බව ප්‍රකාශ කළ හැකිය.
            අතීතයේ අකුරු උගත් මිනිසා පොත පත රචනා කිරීමට පෙළඹුණේ තමා ලද දැණුම තවත් පිරිසකට බෙදා දීමේ හා ගබඩා කර තැබීමේ මාධ්‍යයක් ලෙසය. පොත පතෙහි වටිනාකම අමිලය. පොත පත පරිශීලනයෙන් උකහාගන්නා ලද දැණුම සොර සතුරෙකුටවත් ගත නොහැක. පොත පත පරිශීලනය කරන්නා ඇවිදින පුස්තකාලයක් බඳු යැයි කීමද වැරදි නොවේ.
           වර්තමානයේ පුස්තකාල  බොහෝමයක් පොත් විශාල ප්‍රමාණයකින් පිරී ඇත. සෑම පාසලකම,විශ්වවිද්‍යාලයකම මෙන්ම මහ ජනතාව උදෙසා ද පුස්තකාල බොහෝමයක් ස්ථාපනය කර ඇත. සිංහල,ඉන්ග්‍රීසි,දමිළ හා වෙනත් භාෂාවන් වලින් රචිත පොත් පත් විශාල ප්‍රමාණයක් පුස්තකාල වල ගබඩා කර ඇත. නමුත් පුස්තකාලය පරිශීලනය කරන්නේ කෙතරම් සුළු පිරිසක් ද? වර්තමාන දරුවා,තරුණයා,වැඩිහිටියා යන සියල්ලෝම පොත පතෙන් බැහැරව ගොස් ඇත. අතීතයේ බස් රථයේ,දුම් රියේ ගමන් කරන විට අකුරු උගත් සෑම කෙනෙකුගේම අතෙහි පොතක් රැඳුනි. එය එකල සමාජයේ විලාසිතාවක් බවට ද පත්ව තිබුණි. නමුත් වර්තමානයේ අපට එවැන්නක් දැකිය හැක්කේ කෙතරම් දුලභව ද?
            අද වන විට බොහෝ දෙනා පුස්තකාල හා පොත් පත් වලින් ඈත් වීමට බොහෝ හේතු සාධක ඇත. කාර්‍ය බහුලත්වය,පොත පත කියවීම කම්මැලි බව සිතීම,පොත පතට වඩා ඉක්මනින් දැණුම ලබාගැනීමට අන්තර්ජාලය භාවිතා කිරීම ආදිය දැක්වීමට හැකිය. පොතක් කියවීමට වඩා තම ජංගම දුරකථනය හරහා දැණුම සොයා ගැනීමට නූතන පරපුර ඉතාමත් සීඝ්‍රයෙන් පෙළඹී සිටිත්. ඇතැම් විට පුස්තකාල තුළ මහා දැණුම සාගරයක් ලබාගත හැකි අන්දමේ විශ්ව කෝෂ,ශබ්ද කෝෂ පරිශීලනයට වර්තමානයේ විශ්වවිද්‍යාල විද්‍යාර්ථීහු පවා මැළි කමක් දක්වති. පුස්තකාල මගින් කරනු ලබන විවිධ සංගණන හරහා පුද්ගලයා පරිශීලනය කරන්නේ කුමන පොත පත ද,කොතෙකුත් පරිශීලනය කරන්නේ ද යනාදී තොරතුරු හෙළි වේ. ඒවා තුළින් ද සපථ කරන්නේ පාඨකයා ව්‍යක්ත පොත පතින් ඈත්ව ඇති බවත්,ඉතාමත් මද වශයෙන් නව කතා,කෙටි කතා,අධ්‍යාපන පොත් පත් පරිශීලනයට රුචිකත්වයක් දක්වන බවත්‍ ය.
              බොහෝ දෙනා පොත පතෙන් ඈත් වන්නේ එය පැරණි මාධ්‍ය භාවිතාවකැයි සිතා නවීණ විලාසිතාවට අනුව ජංගම දුරකථනය හා ලැප් ටොප් පරිගණකය භාවිතය ඊට වඩා හොඳ බව සිතීමයි. නව මාධ්‍ය භාවිතාව අයහපත් නොවේ. නමුත් එලෙස කියා පොත පත අපට ඉවත් කර දැමිය හැකිද? මනා ශික්ෂණයටත්,දැණුම වර්ධනයටත් පොත පත පුස් කන්නට නොදී පරිශීලනය කිරීම කෙතරම් වටින්නේ ද?